EnglishTurkishFrenchGermanSpainItalianDutchRussianPortugueseJapaneseKoreanArabic

 aw2

Η Μεσόγειος φλέγεται στον πυρετό του πετρελαίου

cartoon by CarlosLatuff

Πώς έλεγαν παλιά για τον πυρετό του χρυσού; Κάπως έτσι. Το περιμέναμε εδώ και αρκετές δεκαετίες, από τότε που κέρδισε (ή τον άφησαν να κερδίσει) την εξουσία ο Γκαντάφι. Απλώς περίμεναν το πλήρωμα του χρόνου (το αμετάφραστο timing) για να δράσουν οι Μεγάλες Πλανητικές Δυνάμεις, οι αχόρταγες για φτηνά ενεργειακά αποθέματα. Τον είχαν στο μούσκιο, που λένε, και απλώς περίμεναν. Αργά αλλά σταθερά, χάλαγαν την εικόνα του. Τι παράφρονα τον είπαν, τι αλαζόνα, τι εκκεντρικό, τι γερασμένο με χαμένα τα λογικά... Ολα αυτά τα επίθετα όμως ήταν χωρίς αποτέλεσμα, δεν έβρισκαν στόχο στους λαούς του κόσμου, αντίθετα μεγάλωναν τη γοητεία που ασκούσε, ως ο τελευταίος των πραγματικά μεγάλων προσωπικοτήτων του περασμένου αιώνα. Βρήκαν λοιπόν την αχίλλειο πτέρνα στην πολυφυλετική σύνθεση του ίδιου του λιβυκού λαού, καλλιέργησαν τις αντιθέσεις ποτίζοντας με μίσος και ανταγωνισμό, και περίμεναν να ανάψει το φυτίλι.

Ο Γκαντάφι κατόρθωσε να κάνει τις πολυάριθμες φυλές της αχανούς και (κατά το μεγαλύτερο ποσοστό) έρημης χώρας του να συνυπάρξουν ειρηνικά για πάνω από σαράντα χρόνια. Πώς;

rodiat7
Με την ανιδιοτελή του αφοσίωση (ή μεγαλοθυμία ή και με σκοπό να κάμψει αντιδράσεις, πιστός πάντως) στο συμφέρον της πατρίδας του, δεν διεκδίκησε για τη δική του φυλή προνόμια και ανώτερα διοικητικά πόστα, αυτά τα άφησε για την πολυπληθέστερη φυλή των Γουαρφάλα. Στους δικούς του φυλετικούς πατριώτες έδωσε τα όπλα, καθώς άφησε όπλα και στην τρίτη σε αριθμό φυλή των Μακάρχα. Οι Γουαρφάλα είχαν τους στρατιωτικούς διοικητές, αλλά οχι και τους περισσότερους στρατιώτες. Οι Γουαρφάλα είχαν τα περισσότερα διοικητικά πόστα και αυτό τους έφερνε σε επαφή με τα λεγόμενα "ξένα συμφέροντα", με περισσότερο χρήμα και, συνεπακόλουθα, με τη διαφθορά. Οπως γνωρίζουμε καλά και από τη δική μας περίπτωση, όποιος έχει τα πολλά ζητά ακόμα περισσότερα και αυτό μάλλον το ανθρώπινο χαρακτηριστικό έσπρωξε τους καλοζωϊσμένους Γουαρφάλα να εξεγερθούν. Τί σόι εξέγερση είναι αυτή, αφήνω να το σκεφτείτε μόνοι σας, αγαπημένοι/ες μου αναγνώστες/τριες.

Να εξεγείρεται ο φτωχός και πεινασμένος και καταφρονεμένος (κατά Φιοντόρ) το καταλαβαίνω, αλλά να εξεγείρεται ο πλούσιος εξουσιαστής για περισσότερο χρήμα και εξουσία, δεν το χωράει ο νους μου λέμε.

Σκέφτομαι τα πρόσφατα πηγαινέλα του Γκαντάφι σε ευρώπες και αμερικές και δεν ξέρω ποια εξήγηση να δώσω. Πήγαινε στολισμένος με τις χρωματιστές του κελεμπίες και τη ζηλευτή φρουρά του κι έμπαινε στο μάτι των γραββατωμένων χαρτογιακάδων και ποιος ξέρει τί του ζήταγαν και τί δεν τους έδινε... Γιατί, αν τους έδινε, θα ήταν όλα μέλι γάλα και δεν θα ισοπέδωναν -τώρα δα που γράφω αυτό το σημείωμα- οι αμερικανικοί πύραυλοι την έρμη την Τρίπολη.

Ακουσα και τον πρωθυπουργό μας να λέει ότι ο Γκαντάφι εξόντωνε το λαό της χώρας του και σκέφτηκα ότι μάλλον έχουμε παρανοήσει το ρήμα εξοντώνω, γιατί και με λειψές παροχές -π.χ. μισθούς και συντάξεις πείνας, ανεργία, ανασφάλεια, περιορισμένες παροχές υγείας και υποβαθμισμένη πρόσβαση στη μόρφωση- εξοντώνεται ένας λαός και μάλιστα πιο αποτελεσματικά.. σε μια ένοπλη αναμέτρηση μπορεί να γλιτώσει κάποιος ενώ από την πείνα δεν ξεφεύγει κανείς. Και ο Σαντάμ ο μακαρίτης εξόντωνε, αλλά οι σωτήρες του Ιράκ ισοπέδωσαν τη χώρα, κατέστρεψαν θησαυρούς πολιτισμού, εξανδραπόδισαν τους πολίτες, δεν εξόντωσαν απλώς και μόνο.

Θα δώσει η χώρα μας, λέει, υποστήριξη, λέει, αλλά η χώρα είναι και δικός μου τόπος και μάλιστα ποτισμένος με το αίμα των προγόνων μου και δεν το βρίσκω σωστό και πρέπον, που λένε, να δώσουμε παρόμοιες "διευκολύνσεις". Ακόμα κι αν το πάρουμε στενά συμφεροντολογικά το θέμα, δεν μας συμφέρει να γίνει η Μεσόγειος μια θάλασσα μίσους και πολέμων.

Πρώτη φορά που βγάζω το καπέλο στην κυρία Μέρκελ, που αρνήθηκε να εμπλακεί. Μήπως δεν κατάλαβα καλά; Ακόμα και ο ιταλός εμπλέκεται, παρά τις υποχρεώσεις και όσα έχει υπογράψει η χώρα του με τη Λιβύη, αλλά από αυτό το ανθρωπάριο δεν περίμενα και τίποτα καλύτερο.

Θα πει κανείς πως εμάς μας βολεύει αυτή η κατάσταση, πως θα ανυψωθούμε στα μάτια των "φίλων" μας και θα μας δώσουν λεφτά -δανεικά, βεβαίως- και θα κατέβουν τα σπρεντς και τα επιτόκια και θα ανοίξουν διάπλατα τις αγκάλες τους οι αγορές να μας ξαναδεχτούν και και και... Αλλά αυτά τα βλέπω σαν όνειρα θερινής νυκτός, γιατί δεν υπάρχουν εχέγγυα, δεν υπάρχει προηγούμενο συνεπούς συμπεριφοράς ενός μεγάλου προς ένα μικρό κράτος, και μάλιστα ένα μικρό κράτος σαν το δικό μας, που έχει χάσει την εθνική του κυριαρχία και ίσως να κινδυνεύει και η εδαφική του ακεραιότητα.
__________________________
ΣΗΜ.1. Καταπώς φαίνεται, όλα ξεκίνησαν μετα την παύση του υπουργού Εσωτερικών Άμπντελ Φάταχ Γιούνες αλ Αμπίντι. Τι λέγαμε; Φανταστείτε, δηλαδή, να απολυθεί π.χ. ο κ. Βενιζέλος, που δεν ανήκει και σε διαφορετική φυλή -Θού Κύριε!
ΣΗΜ.2. Για να μην έχουμε αυταπάτες:
H Γερμανία θα συνδράμει έμμεσα στις επιχειρήσεις κατά της Λιβύης αναλαμβάνοντας ενεργότερο ρόλο στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Η γερμανική προσφορά αφορά στα αναγνωριστικά AWACS, προκειμένου να μεταφερθούν τα αμερικανικά πληρώματα στη Μεσόγειο. Επίσης, σύμφωνα με την κ. Μέρκελ, η Γερμανία θέτει τις αμερικανικές βάσεις που υπάρχουν στο έδαφός της στην υπηρεσία των επιχειρήσεων στη Λιβύη.
"Η Γερμανία είχε ενστάσεις για σημεία της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας", είπε η κ. Μέρκελ, "αλλά τώρα η απόφαση ισχύει και θέλουμε να υλοποιηθεί με επιτυχία".

Rodia Mixer
Read more...

Έτοιμη η επιμήκυνση! (ή πέομηκυνση;;)

Read more...

Μορφές κοινωνικής διαμαρτυρίας

του Θαναση Αλεξιου

Τις περισσότερες φορές, μορφές διαμαρτυρίας που αποκλίνουν από τα κυρίαρχα πρότυπα απαξιώνονται και χαρακτηρίζονται παράνομες. Κατά τον ίδιο τρόπο χαρακτηρίζονται ενέργειες που αμφισβητούν εμπράκτως κυρίαρχες αξίες για το κράτος και την ιδιοκτησία. Μάλιστα η αμφισβήτηση στο «μονοπώλιο της φυσικής βίας από το κράτος» (M. Weber), το οποίο ως κυρίαρχος ορίζει την εξαίρεση, άρα και την παραβίαση του νόμου (C. Schmitt),1 αξιολογείται ως τρομοκρατία. Πραγματικά, η θετικιστική αντίληψη του ζητήματος που διατρέχει την κυρίαρχη ορίζει την παραβίαση ενός νόμου ως παρανομία. Ωστόσο, μια άλλη προσέγγιση (ερμηνευτική) σχετικοποιεί το δίκαιο του νόμου, καθώς ορίζει μια πράξη (ως σύννομη ή μη) ανάλογα με την αντίδραση (κοινωνική) που αυτή προκαλεί.2 Εδώ τίθεται και το ζήτημα ποιος έχει τη δύναμη ορισμού της πραγματικότητας, δηλαδή ποιος ορίζει τι είναι δίκαιο, τι άδικο, τι νόμιμο, τι παράνομο κ.ο.κ.

Έχοντας υπόψη αυτές τις σκέψεις, μπορούμε τώρα να δούμε αν πραγματικά οι κυρίαρχες αξίες για την ιδιοκτησία, την κοινωνική ανέλιξη, τη δημόσια ασφάλεια κ.ά. είναι αντιπροσωπευτικές για ολόκληρη την κοινωνία ή είναι αποδεκτές μόνο από εκείνα τα στρώματα της κοινωνίας που έχουν ιδιοκτησία, δύναται να ανελίσσονται και χρειάζονται γι’ αυτό ένα ασφαλές πλαίσιο για να αναπτύσσουν τις δραστηριότητές τους.


Με μια πρώτη ματιά φαίνεται πως τα λαϊκά και τα εργατικά στρώματα «αποδέχονται», στο βαθμό που αισθάνονται κοινωνικά ενσωματωμένα, δηλαδή έχουν εργασία, ή πρόσβαση σε δημόσια αγαθά (εκπαίδευση, υγεία, ασφάλιση, στέγαση κ.λπ.), τις κυρίαρχες αξίες. Εντούτοις, όταν οι συνθήκες εργασίας και ζωής τους επιδεινώνονται, όπως συμβαίνει σήμερα, οι κυρίαρχες αξίες κάθε άλλο παρά αντιπροσωπευτικές μπορεί να θεωρηθούν. Η εξέγερση των αστικών προαστίων το φθινόπωρο του 2005 στη Γαλλία, στην Ελλάδα τον Δεκέμβρη του 2008 κ.α. επιβεβαιώνουν το ξέφτισμα αυτών των αξιών. Αλλά και οι μεγάλες απεργίες τον Μάη και Ιούνιο αυτού του έτους, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες με αφορμή την οικονομική κρίση, δείχνουν ότι υπάρχει μια βαθιά αμφισβήτηση των βασικών καπιταλιστικών αξιών. Ουσιαστικά πρόκειται για μια κατάσταση ευρύτερης ανομίας όπου η διάχυτη δυσαρέσκεια εκδηλώνεται, επιβεβαιώνοντας την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στους νέους, ανάμεσα στην κοινωνία και τις κυρίαρχες αξίες.
Στους θλιβερούς χώρους των αμερικανικών γκέτο, στους άξενους χώρους των γαλλικών προαστίων, αλλά και στα υποβαθμισμένα προάστια των ελληνικών μητροπόλεων και στις γειτονιές των ανέργων, η ανομία μεταφράζεται σε ανημποριά, φαταλισμό και αδυναμία εκλογίκευσης των κοινωνικών σχέσεων. Η απογοήτευση και η αίσθηση του «χαμένου» είναι εκείνες που κυριαρχούν εδώ. Η δυσφορία αυτή επεκτείνεται και εκδηλώνεται πολλές φορές με πολύ πιο βίαιο τρόπο και στα μεσαία στρώματα που βιώνουν την αδυναμία κοινωνικής ανέλιξης (εξαιτίας της υποβάθμιση των τίτλων σπουδών τους ή της κοινωνικής τους έκπτωσης) ως διάψευση και ματαίωση σχεδίων ζωής.

Εντούτοις, μια προσέγγιση που θα έμενε μόνο στις αξίες, θα αγνοούσε τις κύριες αιτίες που οδηγούν στην κοινωνική διαμαρτυρία και στην εξέγερση. Και αυτές αφορούν τη βία που παράγεται από τις ίδιες τις δομές (structural violence, δομική βί), μια έννοια που εισήγαγε ο νορβηγός πολιτικός επιστήμονας J. Galtung.3 Η «δομική βία» διαπιστώνεται, σύμφωνα με τον γερμανό κοινωνιολόγο K. Lenk,4 από το χαμηλό βιοτικό επίπεδο και τις χαμηλές φιλοδοξίες των κοινωνικών στρωμάτων που υστερούν σε μέσα και πόρους. Επομένως, αν σε μια κοινωνία το βιοτικό επίπεδο και οι αντίστοιχες προσδοκίες των ανώτερων στρωμάτων βρίσκονται πολύ υψηλότερα απ’ ό,τι των κατώτερων, τότε στην κοινωνία υπάρχει βία, έστω και αν οι δράστες δεν είναι ορατοί. Κοινωνικοί δείκτες που προσμετρούν τις επιπτώσεις της δομικής βίας στην κοινωνία είναι η υψηλή ανεργία, το χαμηλό εισόδημα, η επισφαλής εργασιακή σχέση, το ισχνό κοινωνικό κεφάλαιο, το χαμηλό προσδόκιμο ζωής, οι ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας και στέγασης, η επιβάρυνση της υγείας (ψυχικής και σωματικής) κλπ. Οι παράγοντες αυτοί πριονίζουν τις προσδοκίες μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων και περιορίζουν τις εν δυνάμει δυνατότητες ολοκλήρωσής τους. Οι άδικες συνθήκες ζωής και η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας διαμορφώνουν πάλι με τη σειρά τους το πλαίσιο (B. Moore),5 ώστε κατά κάποιον τρόπο ο καθένας να αισθάνεται νομιμοποιημένος να εξεγερθεί για να αρθεί η αδικία και να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια. Και επειδή η κοινωνία μας ευνοεί ή και επιβάλλει ακόμη να περνούν όλα (σχέσεις, βιώματα, ανέλιξη, επίδοση κλπ.) μέσα από το άτομο και τις επιθυμίες του, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει ούτε ο ατομικός χαρακτήρας αυτής της διαμαρτυρίας ούτε ο ανορθολογισμός και η βία που τη συνοδεύουν.

Συνεπώς, εδώ θα πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες και η έκταση του φαινομένου της «τρομοκρατίας», το οποίο σε συνθήκες Μνημονίου μάλλον θα διευρύνεται. Σε τελική ανάλυση, οι κοινωνικές και οικονομικές ελίτ αυτής της χώρας θα πρέπει να αντιληφτούν πως δεν είναι δυνατόν να τα θέλουν όλα δικά τους, «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο». Η άνεση με την οποία περικόπτουν μισθούς και συντάξεις, ακόμη και από αναπήρους, και αφαιρούν πόρους από τις κοινωνικές δαπάνες για να τους χαρίσουν στις τράπεζες και στις μεγάλες επιχειρήσεις που παρανομούν (βλ. περαίωση), εξοργίζουν τον καθένα. Στο βαθμό μάλιστα που αυτά τα αισθήματα δεν διαμεσολαβούνται κοινωνικά, καθώς έχουν απαξιωθεί θεσμοί και κομματικές διαδικασίες, η «τρομοκρατία», αλλά και άλλα «αθέμιτα μέσα» (κλοπή, ληστείες κ.λπ.) (R. Merton)6 θα είναι στην ημερήσια διάταξη. Από την άλλη, ούτε το κράτος μπορεί να εμφανίζεται ως κάποιος ουδέτερος «τρίτος», που βρίσκεται έξω από την κοινωνική αντιπαράθεση, γιατί τη στιγμή που είναι αναποτελεσματικό να διασφαλίσει τα δημόσια αγαθά (υγεία, ασφάλεια, περιβάλλον, είσπραξη φόρων και ασφαλιστικών εισφορών από τους κατέχοντες κ.λπ.), γίνεται ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο να συλλέγει φόρους από τους μισθωτούς εργαζομένους, εξαντλώντας την αυστηρότητά του στους βιοπαλαιστές και στα λαϊκά στρώματα.
Εντούτοις η «τρομοκρατία», ως ατομική μορφή δράσης δεν απέχει και πολύ από την φιλελεύθερη ιδεολογία του ατομικισμού. Και στη μία και την άλλη περίπτωση το άτομο και οι νοηματοδοτήσεις του. Κατά τον ίδιο τρόπο η κλοπή, που θα μπορούσε να εννοηθεί επίσης και ως ατομική δράση για την ανάκτηση πλούτου που έχει υφαρπαχθεί, δεν είναι και τόσο μακριά από τον ατομικισμό που καλλιεργείται στο σχολείο και στην κοινωνία μας. Αντίθετα, μια μορφή δράσης που θα έθετε ως αίτημα την εκ νέου ιδιοποίηση του υφαρπαχθέντος κοινωνικού πλούτου και την κοινωνικοποίησή του (εδώ ανήκουν φυσικά και τα περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια στο τραπεζιτικό κεφάλαιο), θα προσλάμβανε, εκ των πραγμάτων, τα χαρακτηριστικά συλλογικής δράσης, καθώς η άρση της αντίφασης ανάμεσα στην ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής και στις κοινωνικές ανάγκες που αυτά ικανοποιούν, προϋποθέτει συλλογικά υποκείμενα, δηλαδή κοινωνικές τάξεις, και όχι άτομα-ιδιώτες.

Ο Θανάσης Αλεξίου διδάσκει κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

1 C. Schmitt, Πολιτική θεολογία. Τέσσερα κεφάλαια γύρω από τη διδασκαλία περί κυριαρχίας, μετ.-σημ.-επίλογος, Παναγιώτης Κονδύλης, Λεβιάθαν, Αθήνα 1994.
2 Βλ. Η. Δασκαλάκης, Η εγκληματολογία της κοινωνικής αντίδρασης, Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή, 1985.
3 J. Galtung, Strukturelle Gewalt, Rowohlt, Reinbek, 1975.
4 Κ. Lenk, Πολιτική κοινωνιολογία, μετ. Φώτης Κοκαβέσης, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1990.
5 Β. Moore, Injustice. The Social Bases of Obedince and Revolt, M.E. Sharpe, Νέα Υόρκη 1978.
6 R. Merton, Social Theory and Social Structure, Free Press, Νέα Υόρκη 1957.


Πηγή: Αυγή

youpayyourcrisis
Read more...

Όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

"Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το Debtocracy αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Debtocracy from ThePressProject on Vimeo.


Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Σε αυτή την προσπάθειά ζητάμε τη βοήθειά σου. Οι δημιουργοί του DEBTOCRACY εργάστηκαν αφιλοκερδώς αλλά τα έξοδα ανέρχονται ήδη σε χιλιάδες ευρώ. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε είδους εξαρτήσεις απευθυνόμαστε σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθυνόμαστε σε πολίτες που θέλουν να γίνουν συμπαραγωγοί. Ενίσχυσε και εσύ την παραγωγή ενός ανεξάρτητου ντοκιμαντέρ, καταθέτοντας όσα χρήματα επιθυμείς μέσω Paypal ή σε τραπεζικό λογαριασμό. Όσοι το επιθυμούν θα αναφέρονται ως συμπαραγωγοί.

debtocracy.gr
Read more...

Οι δημοσιογρά​φοι με τους απεργούς πείνας στο κτίριο Υπατία

Συνέντευξη Τύπου με θέμα την απεργία πείνας των 300 μεταναστών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη θα δώσουν την Πέμπτη 3 Μαρτίου, στις 13:30, δημοσιογράφοι στο κτίριο «Υπατία» (Πατησίων & Ηπείρου).

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών είναι μια συγκλονιστική πράξη, η οποία έχει φέρει στο κέντρο της επικαιρότητας ένα από τα μείζονα πολιτικά ζητήματα της εποχής μας: η μετανάστευση και το πώς αντιμετωπίζεται από τα προνομιούχα κράτη της Δύσης είναι κάτι που πρέπει να συζητήσουμε με γενναιότητα και να αντιμετωπίσουμε σε πείσμα του κλίματος φόβου, το οποίο καλλιεργούν συστηματικά τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Δημοσιογράφοι δεν είναι αυτοί που διαδίδουν εντυπωσιοθηρικά και ανενδοίαστα τον φόβο για τον συνάνθρωπό μας,


αυτόν που δουλεύει μαζί μας και συμμετέχει εκ των πραγμάτων στη ζωή μας, αυτόν που του αρνούνται ακόμη και το δικαίωμα να ορίζει το ίδιο του το σώμα και να αποφασίζει την ίδια του τη μοίρα.
Δημοσιογράφοι είναι αυτοί που ψάχνουν να βρουν την αλήθεια, που θυμούνται ότι αποστολή τους είναι να υπερασπιστούν τον άνθρωπο – κάθε άνθρωπο – απέναντι στη βία, έστω και αν την ασκεί το επίσημο κράτος, έστω και αν την ασκούν «συνάδελφοί» τους.

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε μια εκστρατεία συκοφαντίας, η οποία, παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία και ιδεοληψίες ως αντικειμενικές παρατηρήσεις, αποσκοπεί στο να διαστρεβλώσει έναν δίκαιο αγώνα: οι μετανάστες – αφενός αυτοί που προβαίνουν σε απεργία πείνας και αφετέρου όλες οι χιλιάδες άλλοι που παραμένουν βουβοί αλλά εκπροσωπούνται σε αυτή την μεγαλειώδη συμβολική πράξη – διεκδικούν κάτι που στην υποτιθέμενη δημοκρατική κοινωνία μας θα έπρεπε να είναι αυτονόητο: να αμείβονται όταν εργάζονται, να μην τους εξαπατούν, να μην τους εκμεταλλεύονται, να τους αναγνωρίζεται η συμβολή τους στην ανάπτυξη μιας χώρας όταν έχουν συμβάλει, όταν η χώρα αυτή τους οφείλει τόσα πολλά.

Όταν κάποιος γίνεται δημοσιογράφος, μαθαίνει ότι αποστολή του είναι να ελέγχει την εξουσία, να αποτελεί τη φωνή όσων δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, να εγγυάται ότι δεν χρειάζεται κανένας «δύναμη» ή ειδική «θέση» προκειμένου να απολαύσει την ισονομία που είναι η ψυχή της δικαιοσύνης.

Θα συμμμετάσχουν οι

Άρης Χατζηστεφάνου
Στέλιος Κούλογλου
Γιώργος Αυγερόπουλος
Νίκος Φίλης
Νίκος Μπογιόπουλος
Δημήτρης Τρίμης
Παύλος Κλαυδιανός
Γιάννης Ελαφρός
Γιάννης Κιμπουρόπουλος
Ματίνα Παπαχριστούδη
Βασίλης Κουφόπουλος
Τάσος Αναστασιάδης
Αντώνης Νταβανέλος
Σταμάτης Νικολόπουλος, και άλλοι-ες

Δείτε επίσης: Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Πηγή: Διακλαδική Πρωτοβουλία Εργαζομένων – Ανέργων στα ΜΜΕ

artfullyonsaturday
Read more...

Η Ιστορία των κεντρικών τραπεζών και η σημασία τους στην σημερινή κρίση

Γ Καισάριος, Π Γεννηματάς για το χρέος
Την τελευταία φάση της συζήτησης στην διάλεξη με θέμα, η ιστορία των κεντρικών τραπεζών και η σημασία τους σε αυτή την κρίση από τον Γιώργο Καισάριο.

Ειδικός καλεσμένος ο κύριος Παναγιώτης Γεννηματάς

Η διάλεξη και συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011.

Όλη η διάλεξη είναι εδώ

http://www.market-talk.net/index.php/id/9923

market-talk.net
Read more...

Ο Αϊνστάιν της πολιτικής


ΟΙ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΝΤΟΚ
Read more...

Τυνησία – Αίγυπτος, εξέγερση και ανατροπή: η Μέση Ανατολή αλλάζει…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 14/2/2011


Η Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα» διοργανώνει εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:

Τυνησία – Αίγυπτος, εξέγερση και ανατροπή:
η Μέση Ανατολή αλλάζει…

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο, αμφιθέατρο Γκίνη, την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου και ώρα 19:00 μμ

Προσκεκλημένοι ομιλητές είναι οι:

* SAMIR ABDALLAH, Αιγύπτιος σκηνοθέτης. Με πολλές ταινίες στο ενεργητικό του για την Παλαιστίνη, μεταξύ των οποίων και την “Gaza-strophe” για την καταστροφή της Γάζας.

* NAOUFAL EL SADIQ, Τυνήσιος πολιτικός αναλυτής, υπεύθυνος διεθνών σχέσεων PDP, μέλος του Coalition 18 October.

* ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ, δημοσιογράφος συντονίζει την συζήτηση.

Θα προβληθεί κινηματογραφικό υλικό από τα γεγονότα.

exoapotinvouli
Read more...

Η "Ελληνοφρένεια" στην Κερατέα...

Ακούστε για την...χωματερή που ήδη υπάρχει στην περιοχή καθώς επίσης και ποιο είναι το πιο αντικειμενικό...κανάλι!
tasosnastos
Read more...

Εικόνες αδιαφορίας που προκαλούν ντροπή για το Δήμο Αλμυρού

Εικόνες που μαρτυρούν την αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής καταγράψαμε στο Δήμο Αλμυρού.
Σκουριασμένα παγκάκια, με καρφιά κίνδυνος-θάνατος για νέους, μικρά παιδιά και ηλικιωμένους που συχνάζουν στα πάρκα της πόλης, ταμπέλες δημοτικές και ιδιωτικές σε άθλια κατάσταση που εγκυμονούν κινδύνους για πεζούς και οδηγούς, είναι μόνο μερικά από αυτά που εντοπίσαμε.


almyrosinfo

Ας αρχίσουμε με το πάρκο που βρίσκεται πάνω από το 2ο Δημοτικό Σχολείο και το οποίο, όπως είναι φυσικό, επισκέπτονται πολλοί μαθητές μετά το τέλος των μαθημάτων. Όπως βλέπετε από τις φωτογραφίες τα παγκάκια είναι κατεστραμένα και σκουριασμένες βίδες εξέχουν από τη μεταλλική βάση, αποτελώντας άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια των επισκεπτών.
Από το ίδιο πάρκο και η εικόνα με την πρώην κολώνα φωτισμού και νυν "πριόνι" σκουριασμένο έτοιμο για όποιον άτυχο τολμήσει να σκοντάψει...

Σε άλλο πάρκο, ο εργολάβος έχει παρατήσει, για εβδομάδες τις τσιμεντένιες σωλήνες (κιούγκια) στο πεζοδρόμιο χωρίς κάποια σήμανση, απλώς γιατί έτσι τον βόλευε χωρίς να ενοχλείται κανείς από τους υπεύθυνους.

Στην είσοδο της Ευξεινούπολης, ερχόμενοι από Νεοχωράκι, βρίσκονται οι παρακάτω εικόνες εγκατάλειψης:
Παγκάκια και πάλι σκουριασμένα, με βίδες να εξέχουν, ταμπέλες σκουριασμένες στην άκρη του δρόμου, σε θέση να δολοφονήσουν δικυκλιστές και όχι μόνο...


Σε μια από τις κυριότερες εισόδους της πόλης του Αλμυρού η εικονιζόμενη ταμπέλα, πρώτο δείγμα "καλαισθησίας" για τους επισκέπτες.
Για πόσα καιρό ακόμη, η μισοκαμμένη, μισοκαταστραμένη ταμπέλα για το έργο αποχέτευσης της Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ θα μας υπενθυμίζει για κάτι που ολοκληρώθηκε χρόνια πριν;
Μάλλον μέχρι να μας έρθει η ταμπέλα στο κεφάλι...

Καθώς τα παραπάνω δεν είναι αρκετά άσχημα κι επικίνδυνα είχαμε και τη μεγάλη εκστρατεία του ΚΤΕΛ που κατέκλυσε με διαφημιστικές ταμπέλες ολόκληρο το Δήμο. Όπως μαρτυρά το παρακάτω φωτορεπορτάζ οι περισσότερες έχουν τοποθετηθεί σε επικίνδυνα σημεία του οδικού δικτύου. Μερικές βρίσκονται τόσο κοντά στο οδόστρωμα που εγκυμονούν άμεσο κίνδυνο ειδικά για ψηλά οχήματα όπως φορτηγά και ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ!!!


Σε κάποια άλλα σημεία δυσκολεύουν την ορατότητα του οδηγού σε σταυροδρόμια κεντρικών οδών.
Επίσης μια εξέταση από κοντά στις διαφημιστικές ταμπέλες μας έκανε να αμφιβάλλουμε για τη σταθερότητά τους και αναρωτιόμαστε τι θα γίνει με τον πρώτο δυνατό άνεμο.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν έχει πάρει το ΚΤΕΛ τις σχετικές απαραίτητες άδειες για την τοποθέτηση των διαφημιστικών πινακίδων. Αν ισχύει κάτι τέτοιο ποιοί έδωσαν τις άδειες για κάτι τόσο πρόχειρο; Εάν δεν υπάρχουν οι απαραίτητες άδειες ποιά είναι η αντίδραση της Δημοτικής Αρχής; Όταν απευθυνθήκαμε στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου δήλωσαν άγνοια για το θέμα (σε ποια πόλη ζουν;) και υποσχέθηκαν να το εξετάσουν...

Με αυτή τη λογική όποιος θέλει μπορεί να τοποθετεί διαφημιστικές πινακίδες όπου "του καπνίσει" αδιαφορώντας για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, την ασφάλεια των δημοτών και το περιβάλλον.

Το παραπάνω φωτογραφικό υλικό, μαρτυρά την αδιαφορία των υπευθύνων για την ασφάλεια των δημοτών και για την εικόνα της πόλης αλλά και ολόκληρου του Δήμου.
Ο κ. Δήμαρχος θέλει να εκμεταλλευτεί το αεροδρόμιο για να προσελκύσει τους τουρίστες, και καλώς πράττει, αλλά το παραπάνω θέαμα θα είναι το ίδιο αποκρουστικό και για τους ξένους που θα επισκεπτούν τον Δήμο Αλμυρού.

Όπως φαίνεται, η Προστασία του Πολίτη είναι μια έννοια άγνωστη για τη Δημοτική Αρχή Αλμυρού. Επίσης, οι μεγαλοπρεπείς λόγοι των δημοτικών συμβούλων (όλων των παρατάξεων) κατά τη διάρκεια των δημοτικών συμβουλίων, φαντάζουν ωραίοι αλλά θα έπρεπε να τους απασχολούν περισσότερο θέματα ουσίας και καθημερινότητας των δημοτών...

(Έχουμε θολώσει σκοπίμως τις διαφημιστικές πινακίδες διότι δεν θέλουμε να κάνουμε θετική ή αρνητική διαφήμιση στην προβαλλόμενη επιχείρηση).

almyrosinfo
Read more...

Το τηλεοπτικό άβατο της Κερατέας

Ένα από τα ενοχοποιητικά στοιχεία που βρέθηκαν στην κατοχή του πολίτη που συνελήφθη στην Κερατέα την Τετάρτη 9/2 ήταν μία κάμερα με «υλικό από συγκρούσεις με την αστυνομία». Το ερώτημα είναι, το υλικό αυτό είναι ενοχοποιητικό για τον ίδιο, ή για την αστυνομία;

Τα μεγάλα κανάλια, τα ίδια που έδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο στην πλήρη κάλυψη των περιστατικών στη Νομική και τη βήμα-βήμα καταγραφή κάθε σχετικης είδησης (και κάνουν το ίδιο σε κάθε σύγκρουση της αστυνομίας με πολίτες σε διαδηλώσεις και πορείες), φαίνεται πως δεν θεωρούν τα περιστατικά στην Κερατέα τόσο σημαντικά, με αποτέλεσμα στα δελτία ειδήσεων να γίνονται ελάχιστες και φιλτραρισμένες αναφορές σε αυτά.

Το αντίπαλο δέος σε αυτή την έλλειψη πληροφόρησης -ή και παραπληροφόρηση, σε αρκετές περιπτώσεις- είναι τα blogs των κατοίκων της Κερατέας, στα οποία αναρτούν ειδήσεις, φωτογραφίες και video από τις σχεδόν καθημερινές συγκρούσεις τους με τις δυνάμεις καταστολής.

* www.keratea.gr
* antixyta.blogspot.com
* forkeratea.blogspot.com

Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η αστυνομία βρίσκεται εκεί για να επιβάλλει ένα σχέδιο που οικολογικές οργανώσεις και ειδικοί χαρακτηρίζουν πρόχειρο, πανάκριβο και αναποτελεσματικό. Πλην όμως, εξυπηρετεί ισχυρότατα επιχειρηματικά συμφέροντα ανθρώπων που, όπως πολύ εύστοχα συμπεραίνει ο πιτσιρίκος σε αυτό το κείμενό του, έχουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο τσεπάκι τους και την κάνουν ό,τι θέλουν.

Μερικά από τα videos που έχουν αναρτήσει κάτοικοι της Κερατέας είναι τα παρακάτω. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφθείτε τα προαναφερθέντα blogs. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν είναι πολλές φορές άσχημη και ίσως κάποιοι τη βρουν υπερβολική, αλλά με δεδομένα τα όσα περνάνε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, και λίγα είναι μάλλον...

H συνέχεια στο:

Read more...

Βάφτισαν τροχαία παράβαση τη μη πληρωμή διοδίων

Η Κυβέρνηση του "αποφασίζομεν" και "διατάσσομεν" βρήκε τη λύση:οποιοδήποτε πρόβλημα ανακύπτει θα κοτσάρει μια τροπολογία σ' ένα νομοσχέδιο και θα πιστεύει πως το έλυσε!
Αντί να φωνάξουν τις εταιρίες στις οποίες παραχώρησαν τις Εθνικές οδούς και να συζητήσουν πως θα βελτιώσουν προς όφελος του Ελληνικού λαού τη σύμβαση του Σουφλιά βρήκαν την εύκολη λύση του Κ.Ο.Κ.
Ακόμα κι αν δεχτούμε πως πρέπει να πληρώνουμε τα διόδια,από που κι ως που μωρέ η οφειλή σ' ένα ιδιώτη μπορεί να είναι τροχαία παράβαση;

Διαβάστε τι ετοιμάζονται να ψηφίσουν οι ανεκδιήγητοι:


Με πρόστιμο 200 ευρώ και αφαίρεση άδειας, διπλώματος και πινακίδων θα τιμωρούνται όσοι δεν πληρώνουν διόδια σύμφωνα με τροπολογία που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή από τον υπουργό Υποδομών. Επίσης ποινικοποιείται η άρνηση καταβολής του προβλεπόμενου προστίμου από πολίτες που εντοπίζονται να μην έχουν ακυρώσει εισιτήριο.

Σύμφωνα με τη διάταξη απαγορεύεται η κυκλοφορία σε αυτοκινητόδρομους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας, σήραγγες και γέφυρες χωρίς την πληρωμή διοδίων, "όταν και όπου προβλέπεται η καταβολή αυτή".
Σημειώνεται πως όπως προβλέπεται για όλες τις παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, εάν το πρόστιμο πληρωθεί εντός δεκαημέρου, το αντίστοιχο ποσό μειώνεται κατά 50%.
Υπενθυμίζεται ότι η παράβαση της μη πληρωμής διοδίων, από την στιγμή που συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 29, επισείει και τις προβλεπόμενες σε αυτό διοικητικές κυρώσεις οι οποίες είναι αφαίρεση της άδειας οδήγησης, της άδειας κυκλοφορίας και τις πινακίδες για 20 ημέρες.
Ολόκληρη η διάταξη του άρθρου 29 του ΚΟΚ που προβλέπει το πρόστιμο των 200 ευρώ, αναφέρει:

Αυτός που παραβαίνει τις διατάξεις της παραγράφου 7 του άρθρου αυτού τιμωρείται με φυλάκιση ενός (1) μέχρι δώδεκα (12) μηνών και με χρηματική ποινή διακοσίων (200,00) ευρώ τουλάχιστον. Αυτός που παραβαίνει τις διατάξεις της παραγράφου 2 και της παραγράφου 8 περίπτωση α΄ και β΄ του άρθρου αυτού τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700,00) ευρώ, τις δε λοιπές διατάξεις του άρθρου αυτού, με διοικητικό πρόστιμο διακοσίων (200,00) ευρώ.

Ρύθμιση και για τη λαθρεπιβίβαση στις συγκοινωνίες
Με την ίδια τροπολογία, ποινή φυλάκισης που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 3 μήνες, θα αντιμετωπίζουν όσοι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς εισιτήριο ή δεν έχουν πληρώσει το προβλεπόμενο πρόστιμο, το οποίο σήμερα είναι ίσο με 60 φορές το αντίτιμο του εισιτηρίου.

zeidoron
Read more...
free counters