Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά - Τσιγγάνων 8/4


Ρομά (στον ενικό αριθμό Ρομ), γνωστοί επίσης και ως Ρομ, Τσιγγάνοι, Αθίγγανοι ή Σίντηδες και με τον, κάποιες φορές υποτιμητικό, χαρακτηρισμό Γύφτοι, είναι ένας κατά βάση νομαδικός λαός με Ινδική καταγωγή. Η πρώτη ιστορική αναφορά για τους Ρομά γίνεται από τον Ηρόδοτο που αναφέρει τον λαό των "Σιγύνων".

Ονομασία

Οι Ρομά είναι στις περισσότερες χώρες γνωστοί με λέξεις συγγενικές με τη λέξη "γύφτος". Η λέξη προέρχεται από τη λέξη "Αιγύπτιος" και η χρήση της οφείλεται στην πεποίθηση παλαιότερων εποχών ότι οι
Ρομά προέρχονται από την Αίγυπτο. Η λέξη "Ρομ", που χρησιμοποιείται σε πολλές περιοχές από τους ίδιους, σημαίνει στη γλώσσα τους "άντρας" ή "σύζυγος". Μεταξύ τους χρησιμοποιούν τα "Μελελέ" (Λαός μαύρος), "Μανούχ" (άνθρωπος) και "Σίντε". Επίσης, η λέξη "αθίγγανος" ή "ατσίγγανος" σημαίνει τον "ανέγγιχτο" (από την ονομασία της χαμηλότερης ινδουιστικής κάστας, από την οποία πιθανολογείται ότι προήλθαν) και ετυμολογείται από το στερητικό α- και το ρήμα θιγγάνω, δηλαδή "αγγίζω".
i-diadromi


Οι Ρομά πιστεύεται ότι μετανάστευσαν από την Πενταποταμία της Ινδίας -σημερινό Παντζάμπ- γύρω στο 1000 μ.Χ. και, περνώντας από το Αφγανιστάν, την Περσία, την Αρμενία και την Τουρκία, έφτασαν στην Ευρώπη, όπου στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στις περισσότερες περιοχές της ηπείρου. Αργότερα, κατά τις μαζικές μεταναστεύσεις προς την Αμερική μεγάλος αριθμός Ρομ μετακινήθηκε προς τον Νέο Κόσμο.
Αυτή η θεωρία όμως έρχεται σε αντιδιαστολή με την προχριστιανική αναφορά από τον Ηρόδοτο.
Οι λόγοι που οδήγησαν τους Ρομά σε μία τέτοια μαζική και σε τόσο μεγάλη απόσταση μετακίνηση είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ιστορίας. Υπάρχουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες οι Ρομά προήλθαν από κατώτερες κάστες του Ινδού ποταμού, τα μέλη των οποίων στρατολογήθηκαν ως μισθοφόροι σε πολέμους εναντίων των Άράβων. Μία άλλη θεωρία είναι οτι οι Ρομά προέρχονται από αιχμαλώτους των Αράβων, κατά την εισβολή των Μουσουλμάνων στη βόρεια Ινδία και το σημερινό Πακιστάν.

Γλώσσα

Η γλώσσα των Ρομά, η Ρομανί ή "Ρομανές", είναι μία Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που συγγενεύει με τις διάφορες γλωσσικές διαλέκτους της Ινδίας ιδιαίτερα με την γλώσσα Πουντζάμπι της Βόρειας Ινδίας. Στις διάφορες περιοχές που κατοικούν Ρομ έχουν διαμορφωθεί πολλές τοπικές διάλεκτοι, επηρεασμένες από τις τοπικές γλώσσες.

Πληθυσμός

Υπάρχουν εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν μεταξύ 8 και 10 εκατομμύρια Ρομά παγκοσμίω. Στην Ευρώπη, ο πληθυσμός τους υπολογίζεται περίπου στα 12 εκατομμύρια άτομα, ενώ στην Ελλάδα βρίσκεται ο τρίτος σε αριθμό πληθυσμός Τσιγγάνων στη Δυτική Ευρώπη. Οι περισσότεροι ζουν στην Ευρώπη, σε χώρες όπως:

* Αλβανία -μεταξύ 100 και 150 χιλιάδες
* Ρουμανία - μεταξύ 535.250 και 1.2 και 1.5 εκατομύρια
* Ουγγαρία - μεταξύ 600 και 800 χιλιάδες
* Βουλγαρία - περίπου 750 χιλιάδες
* Σερβία - περίπου 800 χιλιάδες
* Ισπανία - μεταξύ 600 και 800 χιλιάδες
* Σλοβακία - μεταξύ 350 και 520 χιλιάδες
* Π.Γ.Δ.Μ. - 260 χιλιάδες
* Τσεχία - μεταξύ 150 και 300 χιλιάδες
* Γαλλία - 310 χιλάδες
* Τουρκία - 2 και 5 εκατομύρια
* Ελλάδα - Η Πολιτεία τούς υπολογίζει σε 120-150.000 άτομα, οι ίδιοι οι Τσιγγάνοι ανεβάζουν τον αριθμό σε 500-600.000 άτομα και η Τοπική Αυτοδιοίκηση σε 200 - 300.000.


Οι περιοχές της Ελλάδας στις οποίες είναι μόνιμα εγκαταστημένοι Ρομά με συγκέντρωση μεγάλου πληθυσμού είναι η Αθήνα (Αγ. Βαρβάρα, Λιόσια, Ζεφύρι, Ασπρόπυργος), η Θεσσαλονίκη (Δενδροπόταμος, Ελευθέριο-Κορδελιό, Εύοσμος, Μενεμένη), το Αγρίνιο, η Αλεξάνδρεια Ημαθίας, η Αμαλιάδα, η Γαστούνη, το Διδυμότειχο, το Εξαμίλι Κορινθίας, η Θήβα, η Κάτω Αχαϊα, το Μεσολόγγι, η Νέα Αλικαρνασσός, η Νέα Ιωνία Μαγνησίας, η Ξάνθη, ο Ορχομενός, οι Σέρρες, οι Σοφάδες, η Φλώρινα και η Νυμφόπετρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος διεθνής χορηγός για τη βελτίωση της κατάστασης των κοινοτήτων των Ρομά. Την τελευταία τριετία χορήγησε περισσότερα από 77 εκατ. ευρώ μέσω του προγράμματος PHARE για σχέδια σχετικά με τη στέγαση και τις συνθήκες διαβίωσης των Ρομά στην Ουγγαρία, στην Τσεχία και στη Σλοβακία, στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Αλλά και στα κράτη που είναι ήδη μέλη της Ε.Ε. (Ισπανία, Ελλάδα και Γαλλία) εφαρμόζονται προγράμματα μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (Ε.Κ.Τ.) και της κοινοτικής πρωτοβουλίας EQUAL. Σχέδια για τους Ρομά υποστηρίζονται και μέσω των προγραμμάτων ΣΩΚΡΑΤΗΣ και Νεολαία για την Ευρώπη.
Το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων που έχει υπογράψει και η Ελλάδα ολοκληρώθηκε με την έκδοση της Οδηγίας 2000/43/ΕΚ περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής.


Θρησκεία

Οι Ρομά δεν έχουν κάποια δική τους χαρακτηριστική θρησκεία, αλλά υιοθετούν ενίοτε την επικρατούσα θρησκεία κάθε περιοχής κατοικίας τους. Χαρακτηρίζονται από μεγάλη προσαρμοστικότητα στο θέμα της θρησκείας και αρκετοί μελετητές εικάζουν πως παλιότερα η θρησκεία τους ήταν η ηλιολατρεία. Σήμερα οι διάφορες φυλές είναι πιστές στο θρήσκευμα της χώρας που κατοικούν. Έχουμε την πρώτη καταγραφή στην Κρήτη, όπου αναφέρονται ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι από το 1832, στη Δυτική Ευρώπη αναφέρονται ως καθολικοί. Η Καθολική Εκκλησία αναφέρει ονόματα ιερέων, μοναχών και κάποιου Καρδιναλίου με τσιγγάνικη καταγωγή και στη Ρουμανία υπάρχουν ιερείς ορθόδοξοι τσιγγάνοι. Στην Τουρκία οι περισσότεροι είναι Μουσουλμάνοι. Μουσουλμάνοι τσιγγάνοι υπάρχουν επίσης και στο νομό Έβρου (γνωστοί ως Τουρκόγυφτοι).

Πολιτισμός

Στην Ελλάδα διακρίνουμε δύο ομάδες Ρομά: τους μετακινούμενους και τους εγκατεστημένους. Οι πρώτοι συνεχίζουν τη νομαδική ζωή και είναι συνήθως πλανόδιοι έμποροι φρούτων, λαχανικών, μικροεπίπλων και άλλων ειδών οικιακής χρήσης, όπως επίσης και παλαιοπώλες και ρακοσυλέκτες. Οι δεύτεροι κατοικούν στις παρυφές των μεγάλων αστικών κέντρων, σε συνοικίες υποβαθμισμένες. Τα επαγγέλματα που εξασκούν έχουν σχέση συνήθως με το εμπόριο και πολύ πιο σπάνια με εξαρτημένη μισθωτή εργασία. Στα σχετικά με τη μουσική επαγγέλματα όπως μουσικοί, οργανοπαίκτες, τραγουδιστές κλπ. έχουν ισχυρή παράδοση και πολιτισμό.

Η σημαντικότερη γιορτή των Ρομά είναι η γιορτή της Άνοιξης (Εντερλέζι). Η προέλευσή της είναι ελληνική και γιορτάζεται από 23 Απρίλη μέχρι 1 Μάη σε όλη την Ευρώπη.

Θύματα διακρίσεων
Εξαιτίας του νομαδικού τρόπου ζωής τους και της έλλειψης επιθυμίας ή/και δυσκολίας προσαρμογής στον τρόπο ζωής της πλειοψηφίας των υπόλοιπων κατοίκων κάθε περιοχής οι Τσιγγάνοι έχουν πέσει συχνά θύματα διακρίσεων. Συχνά αρνητικά στερεότυπα είναι αυτά του "κλέφτη", του "επαγγελματία ζητιάνου", του "τσιγγούνη" κ.ά. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον, οι αρνητικοί συνειρμοί εναντίων των Ρομά συντηρούνται εν μέρει από την αυξημένη εγκληματικότητα μεταξύ των Τσιγγάνων, που δεν οφείλεται βέβαια σε κάποιο εγγεννές χαρακτηριστικό της φυλής, αλλά στα υψηλά επίπεδα φτώχειας στις τάξεις τους και στην αδυναμία ή αρνησή τους να ενσωματωθούν με τους τοπικούς πλυθησμούς.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ρομά υπήρξαν μεταξύ των θυμάτων των μαζικών εκτελέσεων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μαζί με Εβραίους, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλους και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Υπάρχει η άποψη οτι περίπου 400.000 Ρομά εκτελέστηκαν από τους Ναζί την περίοδο εκείνη.
Οι έλληνες Ρομά έχουν 114 σωματεία πανελλήνια (Συνομοσπονδία Ελλάδος) με 300 χιλιάδες εγγεγραμμένα μέλη, ενώ το 2006 συγκρότησαν και πολιτικό κόμμα με τον τίτλο "Ασπίδα-Ρομ" (Ανεξάρτητη Συσπείρωση Πολιτών Ιδιαίτερου Αυτοπροσδιορισμού ΡΟΜ).
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) κατήγγειλε τον Σεπτέμβριο του 2006 ότι στην Ελλάδα "την τελευταία δεκαετία παρατηρείται η μεγαλύτερη παράνομη έξωση Ρομά", ενώ παράλληλα είναι σε έξαρση η εξύβριση των υπερασπιστών των δικαιωμάτων τους, με την συμβολή και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μάλιστα αναφέρεται ότι «ήδη την 1η Σεπτεμβρίου 2006 κατατέθηκε ερώτηση στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης από τον εισηγητή για θέματα μειονοτήτων, σοσιαλιστή βουλευτή Λετονίας Μπορίς Τσίλεβιτς».

Διάσημοι Ρομ

Κάποιοι διάσημοι Τσιγγάνοι ή τσιγγάνικης καταγωγής είναι οι παρακάτω:

* Τσάρλι Τσάπλιν - Ηθοποιός
* Γιουλ Μπρίνερ - Ηθοποιός
* Μάικλ Κέιν - Ηθοποιός
* Μπομπ Χόσκινς - Ηθοποιός
* Κώστας Χατζής - Μουσικός, τραγουδιστής
* Αλέξανδρος Χατζής - Μουσικός, τραγουδιστής
* Βασίλης Παϊτέρης - Μουσικός, τραγουδιστής
* Μάκης Χριστοδουλόπουλος - Τραγουδιστής
* Ελένη Βιτάλη - Τραγουδίστρια
* Μανώλης Αγγελόπουλος - Τραγουδιστής
* Στάθης Αγγελόπουλος - Τραγουδιστής
* Χρήστος Πατσατζόγλου - Ποδοσφαιριστής
* Ειρήνη Μερκούρη - Τραγουδίστρια

ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΦΥΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ:

· Μπράγκηδων
· Ρουντάρων
· Καραγιανναίων
· Γκαβιέρων
· Χαλδούπηδων
· Καλπαζάνηδων
· Γιαβούζηδων
· Τσικληρήδων

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ

· Σάτρας
· Τσιλιγγιρής
· Νταλίπης
· Καραχάλιος
· Μαλαντρίνος
· Νάτσος
· Σαρπουνιάς

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ

· Ατσιγγανόκαστρο (Σύρος)
· Γυφτόκαστρο (Αττική , Μεσολόγγι)
· Γύφτισσα (Αίγιο , Μακεδονία)
· Κατσιβελιανά (Κρήτη)
· Γυφτοζάγορα (Ήπειρος)

ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΙΓΓΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

· ΛΙΣΤ (Ουγγρική Ραψωδία)
· ΜΠΕΤΟΒΕΝ ,ΣΟΥΜΠΕΡΤ
· ΜΙΓΚΕΛ ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ (Γυφτοπούλα)
· ΟΥΩΛΤΕΡ ΣΚΩΤ
· ΠΡΟΣΠΕΡ ΜΕΡΙΜΕ (Κάρμεν)
· ΖΑΝ ΡΙΣΠΕΝ
· Γ.ΒΙΖΥΗΝΟΣ
· Α.ΠΑΠΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (Η Γυφτοπούλα)
· Γ.ΔΡΟΣΙΝΗΣ
· Κ.ΠΑΛΑΜΑΣ (Δωδεκάλογος του Γύφτου)
Read more...

Χρονικό προαναγγελθέντος διαζυγίου


Η Αμερική εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο εμπορικού πολέμου με την Κίνα, κάτι που θα επιταχύνει τη διάρρηξη της παγκοσμιοποίησης

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η 15η Απριλίου του 2010 δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ημερομηνία - ορόσημο για τις διεθνείς υποθέσεις, καθώς η κυβέρνηση Ομπάμα και το αμερικανικό Κογκρέσο θα κληθούν να λάβουν μια τρομερά δύσκολη απόφαση: Αν κηρύξουν, ουσιαστικά, εμπορικό πόλεμο στην Κίνα, τερματίζοντας τον γάμο συμφέροντος με τον ασιατικό γίγαντα σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον ενίσχυσης των οικονομικών (και όχι μόνο) εθνικισμών, που αναβιώνει τους ξεχασμένους εφιάλτες της δεκαετίας του '30.

Στις 15 Απριλίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών θα δώσει στη δημοσιότητα έκθεση αναφορικά με τις χώρες που «χειραγωγούν την ισοτιμία του νομίσματός τους με το δολάριο», με στόχο «να αποκτήσουν αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις διεθνείς αγορές». Ουσιαστικά, όλος ο θόρυβος γίνεται για την Κίνα, η κυβέρνηση της οποίας κατηγορείται ότι διατηρεί τεχνητά υποτιμημένο έναντι του δολαρίου το νόμισμά της, το γουάν, έτσι ώστε να κρατάει αφύσικα φτηνά τα προϊόντα της, με αποτέλεσμα να κλείνουν βιομηχανίες και να χάνονται θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν έχει ήδη προτείνει, από τη στήλη του στους New York Times, να επιβάλει η κυβέρνηση Ομπάμα προσωρινούς δασμούς στις κινεζικές εισαγωγές, όπως έπραξε ο πρόεδρος Νίξον με τις ευρωπαϊκές, το 1971. Η πρότασή του απολαμβάνει ισχυρής διακομματικής υποστήριξης, καθώς η έκρηξη της ανεργίας γιγαντώνει τις πιέσεις του κοινωνικού σώματος για προστασία της εθνικής βιομηχανίας, γεγονός κρίσιμο για τους Αμερικανούς βουλευτές και γερουσιαστές, οι οποίοι θα αγωνιστούν για την επανεκλογή τους το προσεχές φθινόπωρο. Χαρακτηριστικό είναι το νομοσχέδιο που κατέθεσαν από κοινού ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τσαρλς Σούμερ και ο Ρεπουμπλικανός Λίντσεϊ Γκράχαμ για την επιβολή δασμών πάνω στα κινεζικά προϊόντα. Σε παρόμοια κατεύθυνση κινείται επιστολή προς τον πρόεδρο Ομπάμα, την οποία υπογράφουν 130 μέλη του κογκρέσου.

Αλυσιδωτή αντίδραση
kathimerini.gr

Εάν η κυβέρνηση Ομπάμα αποφασίσει να διαβεί τον Ρουβίκωνα, είναι πολύ πιθανό να πυροδοτήσει αλυσιδωτή αντίδραση, όπως εκτιμά και ο αρθρογράφος του βρετανικού Observer, Γουίλ Χάτον: «Η Κίνα μάλλον δεν θα γονατίσει. Θα απαντήσει στη φωτιά με φωτιά. Τρίτες χώρες θα ανησυχήσουν για το ενδεχόμενο να πλημμυρίσουν οι αγορές τους με κινεζικά και αμερικανικά προϊόντα που εξοστρακίστηκαν ξαφνικά από την αμερικανική και την κινεζική αγορά αντίστοιχα. Επομένως, θα θεωρήσουν νόμιμο δικαίωμα να λάβουν με τη σειρά τους προστατευτικά μέτρα». Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η διάρρηξη της παγκοσμιοποίησης, με κίνδυνο τη συρρίκνωση του παγκόσμιου εμπορίου και την υποτροπή της διεθνούς ύφεσης.

Οι αμερικανικές αιτιάσεις δεν είναι εντελώς αβάσιμες. Το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας διογκώνεται, αλλά τα συναλλαγματικά της αποθέματα μεγεθύνονται πολύ ταχύτερα, με ρυθμό 40 δισ. δολαρίων τον μήνα, φτάνοντας το αστρονομικό ύψος των 2,4 τρισ. Αυτό συμβαίνει γιατί η Κίνα τυπώνει ολοένα και περισσότερα γουάν, έτσι ώστε το εθνικό της νόμισμα να διατηρείται τεχνητά χαμηλά - σύμφωνα με τους Αμερικανούς, η υποτίμηση είναι της τάξης του 30% έως 40%.

Ωστόσο, το Πεκίνο έχει δίκιο όταν καταλογίζει υποκρισία στην άλλη πλευρά. Ο Κινέζος πρωθυπουργός Γουέν Τζιαμπάο υπενθύμισε ότι στην υπό εξέλιξη οικονομική κρίση η Αμερική, με τα τοξικά ομόλογα της Γουόλ Στριτ, ήταν το πρόβλημα και η Κίνα, με τη δυναμική ανάπτυξη του 9,5%, ουσιώδες μέρος της λύσης. Από την πλευρά της, η εφημερίδα China Daily σημείωνε ότι η Ουάσιγκτον επιμένει να λησμονεί ότι το 60% των «καταραμένων» κινεζικών εξαγωγών προέρχεται από… αμερικανικές πολυεθνικές, που δραστηριοποιούνται στην Κίνα - όπως η αυτοκινητοβιομηχανία General Motors, η οποία, ενώ επιδοτείται από το αμερικανικό κράτος, εξάγει τα κεφάλαιά της στην Κίνα για να επωφεληθεί από το φθηνό γουάν!

Η «κοινοπραξία»

Σε κάθε περίπτωση, η κινεζική ηγεσία φαίνεται να έχει καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με την αμερικανική, ότι δηλαδή η αλλόκοτη «κοινοπραξία» των δύο οικονομικών υπερδυνάμεων φτάνει στο τέλος της. Μια κοινοπραξία, η οποία στηριζόταν στο σχήμα «η Κίνα καλύπτει χάρη στα τεράστια πλεονάσματά της το αμερικανικό χρέος, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να πουλάει στην αμερικανική αγορά τα προϊόντα της». Ωστόσο, η ιστορικών διαστάσεων κρίση της τελευταίας τριετίας μετέτρεψε τη συμβιωτική αμερικανοκινεζική σχέση σε ανταγωνιστική - τηρουμένων των αναλογιών, όπως είχε συμβεί με την ευρωαμερικανική σχέση, στην κρίση της δεκαετίας του '70. Ηδη, η Κίνα έχει ξεκινήσει τη διαδικασία της σταδιακής «αποσύζευξης» από την Αμερική, μειώνοντας την κάλυψη του αμερικανικού χρέους και επενδύνοντας περισσότερο στην αχανή, αλλά ατροφική, λόγω χαμηλών ημερομισθίων, εσωτερική της αγορά.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν η «αποσύζευξη» εξελιχθεί ομαλά, εν είδει συναινετικού διαζυγίου, ή βίαια και καταστροφικά. Στη δεύτερη περίπτωση, είναι βέβαιο ότι θα χυθεί πολύ αίμα και από τις δύο πλευρές, όπως και από τον υπόλοιπο κόσμο. Οπως έγραφε πρόσφατα ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Ιαν Μπρέμερ τους Financial Times: «Η προϊούσα σύγκρουση θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη περισσότερο επικίνδυνη από τον Ψυχρό Πόλεμο. Οι οικονομικές αποφάσεις των Σοβιετικών δεν είχαν παρά ελάχιστη επίδραση στο βιοτικό επίπεδο της Δύσης. Σήμερα όμως η παγκοσμιοποίηση σημαίνει ότι δεν υπάρχει οικονομικό ισοδύναμο του Τείχους του Βερολίνου. Τίποτα δεν μπορεί να απομονώσει την Κίνα ή την Αμερική από την αναταραχή που θα υποστεί η άλλη πλευρά».
Read more...

Ο ρόλος του κουρευτή σκύλων στην παγκόσμια κρίση


Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.

Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.

Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.

Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να διαχωριστούν αυτά τα δύο.
koutipandoras.gr
Επί δεκαετίες, προσπαθούν να μας πείσουν, πω η “ελεύθερη αγορά”, δηλαδή ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο κινούν το χρήμα και μοιράζουν τα προϊόντα, δίνοντας σε αυτούς που ήδη έχουν και παίρνοντας πάντα απ αυτούς που δεν έχουν, είναι η οικονομία. Είναι απλώς οι επιλογές και οι κανόνες των κερδοσκόπων.

Σε αυτή την “αγορά”, που είναι πλήρως ελεγχόμενη και καθόλου ελεύθερη όπως λέει, ένας κουρευτής σκύλων, παίρνει περισσότερα χρήματα απ ό,τι ένας εργάτης ορυχείου. Μια τραγουδίστρια της Εθνικής περισσότερα από ένα πυρηνικό φυσικό και ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής σίγουρα πολλά περισσότερα από έναν γιατρό. Για να μην πούμε πάλι για την Τζούλια…Τα περί δεξιοτήτων λοιπόν, ευκαιριών και δικαιοσύνης σε αυτή την αγορά είναι μύθος.

Το χρηματιστήριο για παράδειγμα δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι απλώς μια εικόνα της. Συνήθως δημιουργημένη. Δεν είναι παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι σιτηρά, ραπανάκια ή ρύζι. Είναι ένας τζόγος με όλα αυτά. Και στην Ελλάδα το 2000, είχαμε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, για το πώς οι αλογομούρηδες της Σοφοκλέους, πλούτισαν, έχοντας με την παραγωγή όποια σχέση είχαν και με την ηθική. Καμία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, μου φαίνεται πως είναι ο παγκόσμιος τζόγος όπου μια ομάδα ανήθικων τζογαδόρων, που βαφτίζονται γκουρού της οικονομίας ,βγάζουν χρήμα, ποντάροντας σε χώρες όπως παλιά πόνταραν σε εταιρείες. Σπέρνουν φήμες, δημιουργούν εξελίξεις και μαζεύουν χρήμα. Αυτό λοιπόν δεν είναι κρίση της οικονομίας. Είναι κρίση που δημιουργεί το παιχνίδι τους. Και δυστυχώς οι κυβερνήσεις που ανησυχούν για την κρίση, την βαθαίνουν κάνοντας επιλογές που ευνοούν τους “παίκτες”. Σκεφθείτε πως στην Ελλάδα, τα 25 δισεκατομμύρια που αναζητά ο Παπανδρέου, τα έδωσε ο προκάτοχός του στις τράπεζες, για να να διατηρήσουν ρευστότητα στην αγορά. Η οποία ρευστότητα βεβαίως δεν υπήρξε.

Σε αυτό τον φαύλο κύκλο, όσοι αποτελούσαν το υπόστρωμα και την εικόνα της ευμάρειας, μπορεί να εξαφανιστούν. Οι “στρατιώτες” της ελεύθερης αγοράς, μπορεί να πληρώσουν το τίμημα της ευπιστίας τους. Θα εξαφανιστούν με την ίδια ευκολία που δημιουργήθηκαν.

Είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος, πως η “αγορά” λειτουργεί με όρους οικονομικούς. Για να υπάρξει και να καθιερώσει τους κανόνες της, διαμόρφωσε την ίδια την προσωπική και κοινωνική μας διάσταση. Μας έκανε καταναλωτές. Αντικατέστησε βασικές αξίες με μία και μοναδική: το κέρδος. Δεν χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι, ή διαφορετικοί. Χρειάζεται ένα είδος ανθρώπου, αδίστακτου που θα θέλει απλώς να επικρατεί. Χρειάζεται ένας αλαζόνας, φιλάρεσκος, ημιμαθής και εγωκεντρικός ανθρωπίσκος που μπορεί εύκολα να γίνει εντολοδόχος για να πετύχει. Ένας άνθρωπος που ταυτίζει την αδιαφορία με την ευτυχία. Τα άλλα είναι εύκολα. Δηλαδή εύκολα γίνονται αξίες οι κουρευτές σκύλων και οι άνθρωποι χάμστερς των reality. Ποτέ η Ιστορία δεν θα καταγράψει τον ρόλο του dog hair stylist στην παγκόσμια εξέλιξη. Δυστυχώς όμως θα καταγράψει την παράδοση της Ανθρωπότητας στα χέρια μιας χούφτας σύγχρονων Νερώνων
Read more...

Πράσινη ανάπτυξη ή πράσινα άλογα;


Του Κώστα Μπατσή
Η νέα κυβέρνηση στηρίχτηκε και υποστηρίχτηκε, ορθά, για την πράσινη ανάπτυξη που ήταν μια από τις βασικές εξαγγελίες της.Όμως, πώς μπορούμε να μιλάμε για πράσινη ανάπτυξη όταν το πιο απλό βήμα –η ανακύκλωση –δεν έχει υλοποιηθεί ακόμα σε πολλές πόλεις και εν προκείμενω στην πρωτεύουσα της Ηπείρου, στα Γιάννενα.Οι εκπαιδευτικοί κάνουν προσπάθειες να καλλιεργήσουν στους μαθητές τους, που ανταποκρίνονται θετικά και με ενθουσιασμό, οικολογική συνείδηση, βοηθούμενοι μάλιστα και από αντίστοιχα κείμενα των σχολικών βιβλίων, αλλά και από ανάλογα προγράμματα του υπουργείου παιδείας.Όμως σε πόσα σχολικά συγκροτήματα υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης; Ελάχιστοι και μόνο για χαρτί.Στις ευρωπαϊκές πόλεις τα προγράμματα ανακύκλωσης χαρτιού-αλουμινίου-πλαστικού-γυαλιού οργανικών απορριμμάτων κ.λ.π. είναι σε πλήρη εφαρμογή εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον.Πόσο λοιπόν ευρωπαίοι είμαστε στο θέμα αυτό;Η ανακύκλωση λοιπόν στην πόλη μας που «κολάι» τελικά;Στη γραφειοκρατία ή σε άλλους λόγους; (αμέλεια, ολιγωρία, ίδια συμφέροντα;)Η σωστή και συστηματική οργάνωση της ανακύκλωσης(διαγωνισμός με αντικειμενικά κριτήρια, συλλογή και επεξεργασία των ανακυκλώσιμων υλικών κ.λ.π.) εκτός από την προστασία του περιβάλλοντος θα μπορούσε να προσφέρει πολλές νέες θέσεις εργασίας σε περίοδο οικονομικής ύφεσης και να μειώσει παράλληλα το ποσό των προστίμων που μας επιβάλλει η Ε.Ε. για μη συμμόρφωση στους περιβαλλοντικούς κανονισμούς περί ανακύκλωσης.Kαι κλείνοντας αναρωτιόμαστε, αφού ένα απλό πρόγραμμα ανακύκλωσης οικιακών απορριμμάτων δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις πόλεις της χώρας μας, πώς μπορούμε να αισιοδοξούμε και να ευελπιστούμε για την υλοποίηση μεγαλύτερων και πιο σύνθετων προγραμμάτων περιβαλλοντικής ανάπτυξης;
epirusgate μέσω kapistri


Read more...

Στο στόχαστρο ξανά το wikileaks λόγω του βίντεο με τις εκτελέσεις πολιτών στο ιράκ


Η δημοσιοποίηση του βίντεο-ντοκουμέντο της επιδρομής που έκανε αμερικανικό ελικόπτερο στη Βαγδάτη, πριν από τρία χρόνια, κατά την οποία προκάλεσε τον θάνατο 12 Ιρακινών πολιτών και 2 υπαλλήλων του πρακτορείου Reuters έχει στρέψει εκ νέου την προσοχή στην ιστοσελίδα wikileaks.org η οποία και το ανάρτησε στο διαδίκτυο την περασμένη Δευτέρα.

Όπως ήταν αναμενόμενο το βίντεο σόκαρε και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Αξιωματούχος του αμερικανικού στρατού στην προσπάθειά του να υποβαθμίσει το γεγονός και να βγάλει από την αμήχανη θέση την κυβέρνηση των ΗΠΑ έσπευσε να τονίσει ότι το βίντεο δεν δίνει καμία καινούργια πληροφορία.

Ο συγκεκριμένος ιστοχώρος, ο οποίος ειδικεύεται στη μετάδοση απόρρητων πληροφοριών των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών εταιριών δεν έκανε γνωστό πως απέκτησε και αποκρυπτογράφησε το συγκεκριμένο «υλικό». Η δημοσιότητα που πήρε το θέμα φαίνεται να ενόχλησε τις αρμόδιες αρχές στις ΗΠΑ.

Το αρμόδιο αμερικανικό γραφείο για τα «ευαίσθητα θέματα»,
tvxs.gr
ασχολείται ήδη με το θέμα αναμοχλεύοντας για ακόμα μια φορά το θέμα της ελεύθερης δημοσιογραφίας. Μέχρι σήμερα η ιστοσελίδα Wikileaks δεν έχει αποκαλύψει ποτέ πηγή της και τον τρόπο με τον οποίο φτάνουν στα «χέρια» της τα δεδομένα που δημοσιεύει.

«Αυτό κάνουν ακριβώς οι υπηρεσίες κατασκοπείας, εξεταστική δημοσιογραφία υψηλής τεχνολογίας. Λόγω αυτού τα ΜΜΕ έπρεπε και αυτά να αναβαθμιστούν», δήλωσε σε συνέντευξή του χτες ο ένας εκ των ιδρυτών του wikileaks.org, ο Julian Assange. Ο κ. Assange μαζί με μια ομάδα ομοϊδεατών ακτιβιστών και εμπειρογνωμόνων υπολογιστών ίδρυσαν τον ιστοχώρο πριν από τρία χρόνια.

Από τότε, το WikiLeaks δημοσίευσε το στρατιωτικό εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού, 238 σελίδων, το οποίο περιέγραφε τις καθημερινές λειτουργίες του τμήματος Άμυνας της φυλακής στην στρατιωτική βάση του Γκκουαντάναμο. Επίσης, δημοσίευσε το εγχειρίδιο της CIA για τις πτήσεις με απαχθέντες κρατούμενους, οι οποίοι μεταφερόταν σε τρίτες χώρες για να ανακριθούν και βασανιστούν.

Όπως είναι λογικό, το WikiLeaks έχει γίνει στόχος πλήθους νομικών επιθέσεων προκειμένου να σταματήσει η λειτουργία του. Στη Μεγάλη Βρετανία, οι ιθύνοντες του WikiLeaks έχουν οδηγηθεί στα δικαστήρια με την πρόφαση πως τα αρχεία που δημοσιεύονται παραβιάζουν την προστασία της ιδιωτικής ζωής των εμπλεκομένων. Οι καταγγελίες απέβησαν άκαρπες όταν διαπιστώθηκε η αβασιμότητά τους. Μια άλλη πρόωρη προσπάθεια να διακοπεί η λειτουργία του ιστοχώρου έγινε από τον δικαστή Jeffrey S. White, του περιφερειακού δικαστηρίου στην Καλιφόρνια το 2008, όταν διέταξε το κλείσιμο του WikiLeaks λόγω της δημοσιοποίησης εμπιστευτικών εγγράφων σχετικά με ένα υποκατάστημα ελβετικής τράπεζας. Δύο εβδομάδες αργότερα η απόφαση ακυρώθηκε καθώς το υλικό αυτό μπορούσε να δημοσιευτεί και σε άλλες ιστοσελίδες.
Read more...

Η κατάρα των τριών γενιών Παπανδρέου και η τραγωδία ενός λαού…


Ελληνική τραγική φάρσα η πολιτική ιστορία της οικογένειας.

Σε καθεμιά από τις τρεις αποφασιστικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της, η Ελλάδα ανακόπηκε από την πιθανότητα κοινωνικού μετασχηματισμού προς την πολιτική ανεξαρτησία και την ελευθερία από την ξένη κηδεμονία από κάποιο μέλος της οικογένειας Παπανδρέου.[…]

Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος: Μεταξύ επανάστασης και αντίδρασης
Στον απόηχο μιας από τις μεγαλύτερες αντιφασιστικές αντάρτικες νίκες στην Ευρώπη το ελληνικό αντιστασιακό κίνημα, υποστηριζόμενο από περισσότερα από 2 εκατομμύρια πολίτες, προέλαυνε τον Οκτώβρη του 1944 για την απελευθέρωση της Αθήνας. Με πενιχρή υποστήριξη στο εσωτερικό της χώρας, ο Γεώργιος Παπανδρέου στηριζόταν στα πολεμικά αεροπλάνα και άρματα μάχης των Βρετανών ιμπεριαλιστών και στην εξόριστη δεξιά ελληνική μοναρχία. Ως πρωθυπουργός διέταξε τον αφοπλισμό της Αντίστασης και στήριξε τη στρατιωτική επίθεση των Βρετανών ενάντια σε χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας.

Ο Παπανδρέου προΐστατο της... στρατολόγησης πολλών πρώην συνεργατών των ναζί και μοναρχικών που χρηματοδοτούνταν, εξοπλίζονταν και διοικούνταν από Βρετανούς και Αμερικανούς στρατηγούς. Αργότερα υπηρέτησε ως υπουργός σε κυβερνήσεις που εξαπέλυσαν μια άγρια επίθεση στα μαζικά αριστερά λαϊκά κινήματα. Μετέτρεψαν μια χαρούμενη στιγμή, τη στιγμή της απελευθέρωσης της χώρας από τους ναζί, σε έναρξη μιας άθλιας περιόδου άγριας καταστολής και αποκατάστασης όλων των αποβρασμάτων της ανώτερης τάξης της προπολεμικής Ελλάδας και των φιλοναζί συνεργατών τους. Η Ελλάδα μετατράπηκε σε χώρα υποτελή των ΗΠΑ και κυβερνήθηκε από επιδοτούμενα από το εξωτερικό κλεπτοκρατικά αστυνομικά καθεστώτα που διατηρήθηκαν στην εξουσία αυξάνοντας την ξένη κηδεμονία.

Ανδρέας Παπανδρέου: Το κληρονομικό δικαίωμα
Επακόλουθο της μετάβασης από τη στρατιωτική δικτατορία της περιόδου 1967-1974 ήταν η άνοδος στην εξουσία της ελληνικής Δεξιάς που διατήρησε ένα μεγάλο μέρος του παλιού κρατικού μηχανισμού και στήριξε μια πλούσια αλλά δυσλειτουργική κυρίαρχη τάξη η οποία ζούσε από τις χρηματικές μεταβιβάσεις της ΕΟΚ. Η λεηλασία των κρατικών πόρων, η πτώχευση των περισσότερων εταιριών του ιδιωτικού τομέα, η καθυστέρηση της γεωργίας, η κλειστή και αυταρχική φύση των δημόσιων και ιδιωτικών θεσμών, οδήγησαν τη μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των φοιτητών, των αγροτών και των ανέργων να δώσουν το 1981 μια εντυπωσιακή εκλογική νίκη στον Ανδρέα Παπανδρέου.
apneagr
Το άθροισμα των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ ξεπέρασε το 60% και παρείχε μια ξεκάθαρη πλειοψηφία που νομιμοποιούσε το μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας. Επιπλέον, το πρόγραμμα του Α. Παπανδρέου υποσχόταν «κοινωνικοποίηση της οικονομίας», εκσυγχρονισμό της υπαίθρου και σπάσιμο της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Ειδικότερα υποσχόταν την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ και την ακύρωση της συμφωνίας για τις στρατιωτικές Βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Με δεδομένο τον κατακερματισμό, το σπασμένο ηθικό και την παρακμή της Δεξιάς, η αντιπολίτευση στην επιλογή για μια σοσιαλιστική πρόοδο ήταν ελάχιστη. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την υψηλή χρέωση του ιδιωτικού τομέα στις κρατικές τράπεζες, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν χρειαζόταν καν τη νομοθεσία για να τις απαλλοτριώσει. Μπορούσε να ζητήσει αποπληρωμή των δανείων τους ή τα κλειδιά των εταιριών.

Ο Παπανδρέου […]πρόσφερε νέα δάνεια, παρέγραψε χρέη και επενέβη για να αποκαταστήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία, βγάζοντας στο σφυρί υπερχρεωμένες εταιρίες. Εκείνη την εποχή ήμουν σύμβουλός του. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν κοινωνικοποιούσε τις χρεωμένες εταιρίες, απάντησε πως «λόγω της κρίσης δεν είναι η ώρα κατάλληλη για να μετασχηματίσουμε την οικονομία. Πρέπει να περιμένουμε μέχρι η οικονομία να σταθεί στα πόδια της».

Όταν του απάντησα πως εκλέχτηκε για να αλλάξει το σύστημα, ακριβώς λόγω αυτής της κρίσης και πως όταν αποκατασταθεί ο καπιταλισμός η πολιτική και οικονομική αντιπολίτευση θα είναι πιο σθεναρή, ανταπάντησε ότι «η οικονομία είναι πολύ αδύναμη για να στηρίξει ένα σοσιαλιστικό καθεστώς» και πρόσθεσε πως «η εργατική τάξη ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και όχι για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας».

Στην πράξη, ο Α. Παπανδρέου αποκατέστησε τον καπιταλισμό, παρά τις συνθήκες κατάρρευσης που αυτός αντιμετώπιζε, αυξάνοντας, προοδευτικά, το δημόσιο χρέος. […]Δημαγωγώντας ο Παπανδρέου διατήρησε τις Βάσεις. Ακόμα χειρότερα, παρέμεινε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, αποδεχόμενος μεταβιβάσεις και δάνεια ως αντάλλαγμα για τη μείωση των εμπορικών περιορισμών. […]Ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε τις μεταβιβάσεις της ΕΟΚ για να εξαγοράσει ψήφους μέσω επιδοτήσεων στους αγρότες, βραχυπρόθεσμων κερδών στις αμοιβές των εργαζόμενων και τεράστιων παραγραφών χρεών και δανείων που παρείχε στις επιχειρηματικές ελίτ. Τα ελλείμματα και τα χρέη αυξήθηκαν, ενώ ο παραγωγικός μηχανισμός μαράζωσε προκειμένου να στηρίξει την κατανάλωση. Η κηδεμονία ήταν η «εναλλακτική» λύση που επέλεξε ο Παπανδρέου αντί για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. […] Ενώ ενώπιον μαζικών συγκεντρώσεων ο Α. Παπανδρέου κατάγγελλε το ΝΑΤΟ, διαβουλευόταν σε εβδομαδιαία βάση με τον πρέσβη των ΗΠΑ […]. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησής του (1982-1984) όταν διηύθυνα το Κέντρο Μεσογειακών Σπουδών και ήμουν ανεπίσημος σύμβουλός του, έφευγα από την πίσω πόρτα του σπιτιού του στο Καστρί, την ώρα που από την μπροστινή έμπαινε ο πρέσβης των ΗΠΑ. Μετά από κάποιο διάστημα συνειδητοποίησα πως δανειζόταν την κριτική της Αριστεράς για να δικαιολογήσει δεξιές πολιτικές. Στην πρακτική, αυτή είχε γίνει βιρτουόζος της εξαπάτησης. Πρόσφατα, ένας ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σχολίασε σε συζήτησή μας πως προτιμά τον Γιώργο Παπανδρέου τον νεότερο από τον πατέρα του. «Οι ίδιες κομφορμιστικές πολιτικές», μου είπε, «χωρίς τη δημαγωγία». Με τα χρόνια η κενή ρητορική του Ανδρέα και η φιλονατοϊκή του πρακτική μετέτρεψαν μια ολόκληρη γενιά στρατευμένων σοσιαλιστών σε κυνικούς οπορτουνιστές και κοινωνικούς αναρριχητές[…]

Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος: Η ιστορία ως φάρσα (τρίτη φορά)Όπως και οι προκάτοχοι της οικογένειάς του ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη τον Οκτώβρη του 2009 εν μέσω της πιο βαθιάς παγκόσμιας κρίσης που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός μετά από τη δεκαετία του 1930. Η ελληνική δημοσιονομική κατάσταση ήταν βυθισμένη, η οικονομία σε ελεύθερη πτώση.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ο Παπανδρέου υποσχέθηκε ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος ευημερίας και προτεραιότητα στις επενδύσεις στον κοινωνικό τομέα, στη δημόσια υγεία, παιδεία και στην αντιμετώπιση της φτώχειας.

Όταν ανέλαβε την εξουσία, πιστός στην παράδοση των Παπανδρέου, έκανε μεταβολή. Υιοθέτησε μια αγανακτισμένη στάση ισχυριζόμενος ότι «ανακάλυψε» πως το ελληνικό δημόσιο ταμείο ήταν άδειο και η χώρα υπερχρεωμένη και πως η μόνη λύση ήταν να πετσοκόψει το βιοτικό επίπεδο μειώνοντας τους μισθούς, τα κοινωνικά προγράμματα και τις συντάξεις προκειμένου να πληρωθούν οι ξένοι τραπεζίτες.

Όπως και οι προκάτοχοι συγγενείς του, δεν κατέβαλε καμιά προσπάθεια να συλλέξει τους φόρους από τους πλούσιους ή να επιβάλει εμπάργκο στους μυστικούς ξένους λογαριασμούς των τραπεζιτών, των στελεχών των εταιριών, των πλοιοκτητών, των κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου, των συμβούλων και των μεσαζόντων που έκαναν απάτες δισεκατομμυρίων ευρώ εις βάρος των Ελλήνων φορολογούμενων και συνταξιούχων. Δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια να εξοφληθούν τα χρέη του ιδιωτικού τομέα προς τους κρατικούς χρηματοδοτικούς οργανισμούς. Αντίθετα, στράφηκε στους απατεώνες της Γουόλ Στριτ Goldman & Sachs για συμβουλές και υποστήριξη, εκείνους που το 2001 διευκόλυναν τη λεηλασία των δημόσιων δανείων για ιδιωτικό όφελος. […]

Αντί για ευκαιρία ο Οκτώβρης μετατράπηκε σε εφιάλτη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου και τα κοινοβουλευτικά ρομπότ της προχώρησαν πολύ πιο πέρα ακόμα κι από τις προηγούμενες δεξιές κυβερνήσεις στη διάβρωση του βιοτικού επιπέδου, παρέδωσαν το σχεδιασμό, τη διεύθυνση και την επιβολή της οπισθοδρομικής κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ε.Ε. και την Ουάσιγκτον, που για να υπερασπιστούν τις δικές τους οικονομικές ελίτ είναι αποφασισμένες να απομυζήσουν και την τελευταία ρανίδα αίματος των Ελλήνων εργαζόμενων.

Η τραγωδία ενός λαού…

Η πολιτική ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου αποτελεί μια ελληνική τραγική φάρσα. Είναι η τραγωδία ενός λαού που πολέμησε ενάντια στους ναζί και τους συνεργάτες τους για να δεχτεί την επίθεση των νέων Αγγλο-αμερικανών κυρίαρχων. Είναι η τραγωδία του ηρωικού φοιτητικού αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973 ενάντια στην αμερικανοστήριχτη στρατιωτική δικτατορία που κατέληξε μάρτυρας της ανόδου ενός ψευδολαϊκιστή δημαγωγού, του Α. Παπανδρέου ο οποίος υποσχέθηκε δημοκρατικό σοσιαλισμό και κατέληξε στην κοινωνικοποίηση των προσωπικών χρεών των καπιταλιστών κλεπτοκρατών.

Και τώρα, ο τελευταίος, ας ελπίσουμε, στη σειρά των κολάκων των ιμπεριαλιστών, ο Γ. Παπανδρέου, που υποσχέθηκε προοδευτικές αλλαγές αλλά εφάρμοσε οπισθοδρομικές πολιτικές, παρέδωσε τα κλειδιά της εξουσίας στους υπερατλαντικούς ιμπεριαλιστές επιτηρητές του. Πέρα από την πολιτική ιδιοσυγκρασία της Ελλάδας η ιστορία των ελληνικών σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων περιγράφει τον ιστορικό τους ρόλο ως σωτήρων του καπιταλισμού σε περιόδους κρίσης του. […] Η πιο ελπιδοφόρα αλλαγή σήμερα είναι πως έχει εξαφανιστεί η μυστηριακή αύρα του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. […]

του James Petras* στο δρόμος

*Ο James Petras είναι ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο State University της Νέας Υόρκης.
Read more...

Ο διπλός εξευτελισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Οι ΗΠΑ καλούνται να σώσουν το ευρώ.
Ο Μίλτον Φρίντμαν είχε κάνει λάθος για το ευρώ άνθρωπος που, μαζί με τον Κέινς, επηρέασε περισσότερο την οικονομική σκέψη του 20ού αιώνα ήταν πεισμένος ότι δεν θα έβλεπε στη διάρκεια της ζωής του τη γέννηση αυτού του νομίσματος. «Δεν νομίζω πως τα προσεχή χρόνια θα δημιουργηθεί κοινό νόμισμα στην Ευρώπη», δήλωνε την άνοιξη του 1996. «Ούτε το 1997, που είχε αρχικά ανακοινωθεί, ούτε το 1999 που λένε σήμερα, ούτε το 2002». Ο Φρίντμαν πέθανε το 2006, σε ηλικία 96 ετών, εννιά χρόνια μετά την έναρξη της εφαρμογής ενός σχεδίου το οποίο θεωρούσε μη ρεαλιστικό. Και πολλοί πολιτικοί ηγέτες στην Ευρώπη χλεύασαν το λάθος του Νομπελίστα της οικονομίας, το οποίο απέδωσαν στο προχωρημένο της ηλικίας του, στην εθνικότητά του (αμερικανική) και στην ιδεολογία του (φιλελεύθερη και μονεταριστική, δηλαδή η απόλυτη φρίκη). Σήμερα, η χλεύη αυτή έχει εξαφανιστεί. Γιατί την κρίση που διέρχεται σήμερα η νομισματική ένωση, ο Φρίντμαν την είχε προβλέψει. Την ημέρα που η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σοβαρή ύφεση - είχε εξηγήσει- θα έλθουν πάλι στην επιφάνεια οι εθνικοί εγωισμοί και το κοινό νόμισμα θα εμποδίσει... τις απαραίτητες προσαρμογές που θα πρέπει να γίνουν σε κάθε χώρα.
Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, γιατί οι χώρες της ευρωζώνης δεν θα έχουν την πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική και γλωσσική ομοιογένεια που έχουν οι αμερικανικές πολιτείες. Όλοι θα καταλάβουν- αλλά θα είναι πολύ αργά- ότι δεν μπορεί να υπάρξει νομισματική ένωση χωρίς πολιτική ένωση, ότι δεν μπορεί να υπάρξει ευρώ χωρίς ευρωπαϊκή κυβέρνηση.
Κι όμως, μέχρι πριν από μερικούς μήνες το ευρώ έμοιαζε το καλύτερο νόμισμα του κόσμου, το πιο φρόνιμο, το καλύτερα προστατευμένο. Οι τράπεζες της ευρωζώνης δεν υπέφεραν από τα προβλήματα των αγγλοσαξονικών και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έκανε κα-τα-πλη-κτι-κή δουλειά. Χάρις στην ασπίδα του ευρώ, οι ευρωπαϊκές οικονομίες είχαν γλυτώσει από τις άγριες και καταστροφικές υποτιμήσεις, που σκοτώνουν το εμπόριο. Αμέτρητες ήταν οι χώρες που κτυπούσαν την πόρτα του ευρώ για να επωφεληθούν κι εκείνες από αυτή την όαση ειρήνης.
Να όμως που σήμερα η ασπίδα μετατράπηκε σε ρομφαία. Αν η Ευρώπη διέρχεται σήμερα κρίση, γράφει ο Πιερ-Αντουάν Ντελομαί στη Μοντ, το οφείλει στο ευρώ.
Και δεν πρόκειται για κρίση, αλλά για κρίσεις. Κρίση δημοσιονομική, όπως δείχνει το παράδειγμα της Ελλάδας. Κρίση ανταγωνιστικότητας, που απειλεί ευθέως μια χώρα σαν την Ισπανία. Από το 1998 ως το 2008, οι μισθοί στη χώρα αυτή αυξήθηκαν κατά 50%, έναντι μόνο 25% στη Γερμανία. Κρίση θεσμική, αφού η ανεξέλεγκτη αύξηση των ελλειμμάτων ενταφίασε οριστικά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο υποτίθεται ότι εγγυάτο μια σώφρονα οικονομική πολιτική στην ευρωζώνη. Η συμφωνία του Μάαστριχτ τα είχε προβλέψει όλα, εκτός από το πιο σημαντικό: ποιοι μηχανισμοί αλληλεγγύης πρέπει να ενεργοποιηθούν όταν μια χώρα της ευρωζώνης βρεθεί στο χείλος της χρεοκοπίας και απειλεί τις υπόλοιπες.
Κάπως έτσι προέκυψε η νεφελώδης ιδέα του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, το οποίο κανείς δεν έχει καταλάβει τι θα κάνει.
Κάπως έτσι αποφασίστηκε και η εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πρόκειται για ένα διπλό εξευτελισμό για την Ευρώπη. Πρώτον, επειδή δεν μπόρεσε να λύσει μόνη της το πρόβλημα. Δεύτερον, επειδή ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ, όπου τη μεγαλύτερη συνεισφορά έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αμερική καλείται έτσι να βοηθήσει ένα νόμισμα το οποίο υποτίθεται ότι θα ανταγωνιζόταν, και κάποια στιγμή μάλιστα θα εκθρόνιζε, το δολάριο.
Πρόκειται, τέλος, για μια κρίση ταυτότητας. Αντί να φέρει πιο κοντά τις χώρες που το υιοθέτησαν, το ευρώ αυξάνει το χάσμα ανάμεσά τους. Η υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ καταγγέλλει τον εγωισμό της γερμανικής οικονομικής πολιτικής, οι Γερμανοί χαρακτηρίζουν τους Έλληνες απατεώνες και τεμπέληδες και οι Έλληνες επικαλούνται το σκοτεινό παρελθόν της Γερμανίας για να εξηγήσουν την αδιαλλαξία του Βερολίνου.
Αυτό που κρατά σήμερα το ευρώ στη ζωή είναι η σύνθετη διαδικασία που θα χρειαζόταν για την κατάργησή του και την επιστροφή των εθνικών νομισμάτων. Το βέβαιο είναι ότι βρισκόμαστε μακρυά από την «υπέροχη κοινή μας τύχη», στην οποία αναφερόταν κάποτε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ. Και το επίσης βέβαιο είναι ότι ο Μίλτον Φρίντμαν... άξιζε το Νόμπελ που πήρε.
thenewsbus


Read more...

ΣΥΝΑΥΛΙΑ "ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ" στο GAGARIN ΠΕΜΠΤΗ 8/4 στις 21:00


ΣΥΝΑΥΛΙΑ την ΠΕΜΠΤΗ 8/4, 21:00 στο Gagarin205 με τους:

ΜΟΝΟ ΓΥΜΝΟ, MC-YINKA, DUSTBOWL, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΥΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ, SPYWEIRDOS, ΜΠ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, NIGHT ON EARTH, ILLEGAL OPERATION Feat ALEX K. (The Last Drive, The Earhbound), WE7 (Wlad Al Hara), ΗIP ΗOP από την Παλαιστίνη

Είσοδος Ελεύθερη - Ενισχύστε την αποστολή

shiptogaza


Read more...