Τα «νήματα» του συστήματος


Οι 9 μεγαλύτερες τράπεζες της Γουόλ Στριτ μοίρασαν σε μπόνους 33 δισ. δολ. το 2008, όταν οι ζημιές τους έφτασαν τα 81 δισ. δολ. και η κρατική βοήθεια τα 165 δισ. δολ. Σύμφωνα με την αμερικανική ΜΚΟ Institute for Policy Studies, οι 5 ακριβότεροι σύμβουλοι από τις 20 τράπεζες που πήραν το μεγαλύτερο κομμάτι της βοήθειας (και απέλυσαν συνολικά 160.000 εργαζομένους) έλαβαν τα τελευταία τρία χρόνια 3,2 δισ. δολ.

Μπροστά στο οικονομικό αδιέξοδο, οι πολιτικοί αρπάζονται από τα σωσίβια του «ηθικού καπιταλισμού», του «νέου νιου ντιλ», της «πράσινης οικονομίας», αλλά στέλνουν τον λογαριασμό για τα ελλείμματα στις αδύναμες τάξεις, με το διαφανές φορολογητέο προφίλ. Χρησιμοποιούν τα λεφτά των φορολογουμένων για να σωθούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οι υπό κατάρρευση οργανισμοί και τα «ρετιρέ» τους, ενώ οι εργαζόμενοι θεωρούνται αναπόφευκτη απώλεια της κρίσης.

Στο ανεξέλεγκτο -ακόμη- ελληνικό κράτος της ρεμούλας, χιλιάδες είναι οι απομυζούντες το δημόσιο χρήμα. Λυμαίνονται την κρατική περιουσία, απολύουν, μοιράζουν συνταγές εξυγίανσης και προάγουν την ανταγωνιστικότητα με λοφτ, πολυτελή αυτοκίνητα και βίλες. Γκόλντεν μπόις του μεγέθους της Εσπερίας δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Αλλά υπάρχουν χρυσοπληρωμένοι επιτελείς και μη, που ενώ μπαίνουν στο στόχαστρο, εντέλει ξεγλιστρούν. Δεν πλήττονται από την περικοπή των αυξήσεων, τα βασικά κεκτημένα τους είναι ήδη πολύ υψηλά. Διατηρούνται από τις κυβερνήσεις στον «μηχανισμό» διότι διαθέτουν το know how. Τα γκόλντεν μπόις, παντού, είναι στα νήματα του συστήματος.
Με άποψη